تربیت دینی کودک

بنام خدا

 «دو صد گفته چو نیم کردار نیست»

تربیت در دوران کودکی بیش از هر شیوه‌ای با عمل و رفتار والدین اتفاق می‌افتد. در این دوران، کودک بیشتر از رفتار و عواطف دیگران تاثیر می‌پذیرد تا از گفتار اینان. نفس انسان سه ساحت کلی دارد: بینش‌ها(شناخت‌ها)، گرایش‌ها(عواطف و احساسات) و کنش‌ها(اراده و رفتار). روش‌های تربیتی در تناسب با این سه بعد وجودی انسان، طراحی و اجرا می‌شوند. در دوران کودکی معمولا جنبه رفتاری(و گرایشی) نفس انسان بروز می‌یابد(و یا غلبه دارد) و شناخت‌ها مرتبه رقیق‌تری دارند. بنابراین روش‌های تربیتی در دوران کودکی باید در تناسب با جنبه رفتاری و عاطفی نفس باشند. در این دوره روش های مبتنی بر شناخت و آگاهی کمتر کاربرد دارد. والدین باید بدانند کودک بیش از هر چیز از رفتار و عواطف اینان تاثیر می‌پذیرد. بنابراین چنانچه دغدغه تربیت دینی کودک دارند؛ هر آنچه نمود نظری و عملی التزام به آداب و اخلاق اسلامی در ایشان بیشتر باشد تحقق تربیت دینی میسرتر خواهد بود. شاید این نکته استاد(آیت الله جوادی آملی) بیش از هر جایی در تناسب با تربیت در دوران خردسالی باشد:«تربیت قبل از آنکه یک تئورى علمى باشد، یک روش کاملاً عملى است».

/ 1 نظر / 38 بازدید
اسماعیل

سلام . مطالبتون کوتاه و خواندنیه.فونت نوشته هاتون عالیه.قالب وبلاگ عالیه.. پیشنهاد میکنم مطالبتون و دسته بندی کنید و اسه هر قشری..مثلا میشه تیتر کرد: دانشجویان بیشتر بخوانن.همین رویه حجم کم مطالب و ادامه بدید.. فعلا امتحان داشتم مخم هنگه!! ان شالله موفق هستین!.[لبخند]